เรื่องเล่านิทานหลอน ตอนที่ 1 "ใครแอบดู"
ใกล้จะถึงวันงานโรงเรียนแล้ว ทำให้พวกนักทำกิจกรรมมาโรงเรียนกันเร็วขึ้นเพื่อจัดเตรียมงานให้พร้อมสำหรับงานประจำปีของโรงเรียนที่จะถึงนี้
ดลฤดี หัวหน้าห้องชั้น ม.2/1 วันนี้ก็เป็นคนแรกที่มาโรงเรียนแต่เช้า ขณะที่เดินผ่านห้องเก็บอุปกรณ์ประจำโรงเรียน ก็ได้ยินเสียงเหมือนลูกบอลหล่นกระทบพื้น เสียงดัง ตุบ ตุบ ตุบ ออกมาจากข้างในห้องนั้น
"อ้าวมีคนมาก่อนเราอีกรึเนี้ย"
แต่พอเดินไปดูที่ประตูเข้าห้องเก็บอุปกรณ์ก็พบว่ามีแม่กุญแจล็อคห้องไว้
ด้วยความสงสัย ดลฤดี จึงเดินดูรอบๆห้องเก็บอุปกรณ์
"ก็ไม่มีทางเข้าทางอื่นนินา???"
ดลฤดีเอาหน้าแนบกับช่องระหว่างประตูซึ่งสามารถมองเข้าไปในห้องนั่นได้ ตอนนั้นเองดลฤดีต้องตกใจจนตัวสั่น เพราะว่ามองเห็นดวงตาของคนที่อยู่ในห้องกำลังมองออกมาเหมือนกัน ช่วงเวลาที่สบตากันนั้น ดลฤดีก็รู้ว่าแปลกๆแต่ก็ตัดสินใจส่งเสียงทักออกไปดู
"สวัสดีค่ะ มาเช้าเหมือนกันเลยนะคะ"
แต่ก็ไม่มีเสียงทักตอบกลับมา... ดวงตาดวงนั้นเอาแต่จ้องมองมาจากข้างในห้อง เป็นดวงตาสีแดงกล่ำเหมือนคนนอนไม่พอ หรือว่าโดนใครจิ้มตามายังไงยังงั้น
"....................."
ด้วยความสงสัยที่มีมากกว่าความกลัว ดลฤดีจึงลองทักออกไปอีกที
"นั่นใครเหรอคะ? หรือว่าติดอยู่ในห้องตั้งแต่เมื่อคืน แล้วออกมาไม่ได้??"
พอนึกได้อย่างนั้น ด้วยความเป็นห่วงคนในห้อง ดลฤดีจึงรีบวิ่งไปที่ห้องพักครู
"ครูค่ะ แย่แล้วมีคนติดอยู่ในห้องอุปกรณ์ค่ะ หนูเห็นเขาผ่านช่องประตู แถมตาของเขาแดงมากเลย ไม่รู้ว่าติดอยู่ในห้องนั้นตั้งแต่ตอนไหน"
ด้วยความตกใจคุณครูจึงรีบหยิบกุญแจห้องอุปกรณ์เดินไปเปิดห้องนั้นพร้อมดลฤดี แต่พอเปิดประตูก็พบว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง แถมในห้องนั้นก็ยังไม่มีที่ให้แอบซ่อนตรงไหนได้อีกด้วย
"เธอนี่ เหลวไหลจริงๆ สร้างเรื่องโกหก ทำให้ครูต้องตกใจตั้งแต่เช้า"
"ครูค่ะ หนูไม่ได้โกหก หนูเห็นจริงๆนะ"
พอครูเดินกลับไปแล้ว ดลฤดีจึงลองมองผ่านช่องประตูอีกครั้ง ก็ต้องสะดุ้งจนถอยหลังกลับ เพราะดวงตาสีแดงดวงนั้น ยังคงจ้องออกมาจากในห้องนั่นเหมือนเดิม
เรียบเรียงเรื่องโดย โพรงกระต่ายในวันเดอร์แลนด์
ดลฤดี หัวหน้าห้องชั้น ม.2/
"อ้าวมีคนมาก่อนเราอีกรึเนี
แต่พอเดินไปดูที่ประตูเข้าห
ด้วยความสงสัย ดลฤดี จึงเดินดูรอบๆห้องเก็บอุปกร
"ก็ไม่มีทางเข้าทางอื่นนินา
ดลฤดีเอาหน้าแนบกับช่องระหว
"สวัสดีค่ะ มาเช้าเหมือนกันเลยนะคะ"
แต่ก็ไม่มีเสียงทักตอบกลับม
"....................."
ด้วยความสงสัยที่มีมากกว่าค
"นั่นใครเหรอคะ? หรือว่าติดอยู่ในห้องตั้งแต
พอนึกได้อย่างนั้น ด้วยความเป็นห่วงคนในห้อง ดลฤดีจึงรีบวิ่งไปที่ห้องพั
"ครูค่ะ แย่แล้วมีคนติดอยู่ในห้องอุ
ด้วยความตกใจคุณครูจึงรีบหย
"เธอนี่ เหลวไหลจริงๆ สร้างเรื่องโกหก ทำให้ครูต้องตกใจตั้งแต่เช้
"ครูค่ะ หนูไม่ได้โกหก หนูเห็นจริงๆนะ"
พอครูเดินกลับไปแล้ว ดลฤดีจึงลองมองผ่านช่องประต
เรียบเรียงเรื่องโดย โพรงกระต่ายในวันเดอร์แลนด์
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น